پیوند ها

فهرست:
زبان انسان قادر به چشیدن 5 مزه اصلی می باشد و بر اساس اینها قادر است تمام مزه ها را درک کند:
شوری: به وسیله نمكهای یونیزه و عمدتا یون سدیم ایجاد میشود.
شیرینی: به موجب قندها، گلیكولها،الكلها، كتونها، آمیدها و... ایجاد می شود.
ترشی: از اسیدها به وجود میآید و متناسب است با لگاریتم غلظت یون هیدروژن.
تلخی: ناشی از مواد آلی محتوی نیتروژن وآلکالوییدهای شامل کافیین نیکوتین و کینین هستند.که با MgCl
شناسایی میشوند.
یومامی(لذیذ): مزه غالب غذاهای حاوی عصاره گوشت و پنیر و قارچ و تخم مرغاست که ناشی از تحریک
گلوتامات است.
گیرندههای اصلی، سلولهای حسی هستند كه جوانه چشایی نامیده میشوند و محل استقرار آنها در
برجستگیهای چشایی است.
پروتئینها برای تشخیص طعم شیرینی و تلخی و اومامی در سلولهای چشایی نقش اساسی دارند. مواد شیمیایی
ناشی از غذا که در بزاق حل میشوند؛ از طریق روزنههای چشایی با سلولهای چشایی مرتبط میشوند. ارتباط
میتواند از طریق پروتئینهای سطحی (رسپتور) سلولهای چشایی یا پروتئینهای ایجاد کننده کانال یونی برقرار
شود. تماس فوق باعث تغییرات الکتریکی در سلولهای چشایی شده که از طریق فیبرهای عصبی ایمپالس به مغز
فرستاده میشود.
بر اساس میزان تغییر شارژ الکتریکی اتمها یا یونها تغییرات الکتریکی در سلولها ایجاد شده و در نتیجه ایمپالسها به
مغز فرستاده میشود. سلولهای چشایی مثل نورونها یک شارژ منفی طبیعی داخل سلولی و یک شارژ مثبت
خارجی دارد. مواد محلول در بزاق موجب افزایش ورود یون مثبت به داخل سلول چشایی شده؛ که موجب کاهش
اختلاف شارژ داخل و خارج میشود...
برچسب های مهم